Toen ik mijn oudste dochter Oona
gisteravond naar bed bracht,
vertelde ze me dat ze nog heeeeelemaal niet
moe was, dus zei ik haar dat ze maar aan haar
losse tand moest gaan wriemelen. Een uur later
riep ze heel hard MAMAAAAAAAAAA!
Ik snel naar boven en zag daar het trotste koppie
dat ik ooit had gezien. Eindelijk weer een “grote
mensentand” erbij, want die zat er al achter.
De tand ligt nu onder haar kussen en ik weet zeker
dat de tandenfee vanavond langskomt..
